الف.) بیمه گر شرکت و یا موسسه بیمه مجاز به انجام بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل اشخاص ثالث می باشد که پیشنهاد بیمه را دریافت و به موجب این بیمه نامه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه مشمول بیمه را بیمه می نماید.
ب.) بیمه گذار شخص یا موسس های است که نام او تحت این عنوان در شرایط خصوصی بیمه نامه ذکر شده باشد. مالک وسیله نقلیه مورد بیمه و هرکسی که بهدستور و اجازه او یا بیمه گذار نگهداری تلقی » بیمه گذار « و رانندگی وسیله نقلیه مورد بیمه را به عهده داشته باشد از لحاظ این بیمه نامه میشود.
پ.) اشخاص ثالث :کلیه اشخاصی که در اثر حوادث وسایل نقلیه موتوری زمینی دچار زیان های بدنی و یا مالی میشوند، اعم از اینکه داخل یا خارج وسیله نقلیه مورد بیمه باشند از جهت این بیمه نامه تلقی میشوند بهاستثنای اشخاص زیر » ثالث « : 1 - فوق و کلیه » ب« بیمه گذار طبق تعریف بند کسانی که مسئولیت آنها مسئولیت بیمه گذار تلقی میگردد. 2 -کارکنان بیمه گذار مسئول حادثه حین کار و انجام وظیفه. 3 - همسر، پدر، مادر، اولاد و اولاد اولاد و اجداد تحت تکفل بیمه گذار در صورتیکه سرنشین وسیله نقلی های باشند که راننده یا بیمه گذار مسئول حادثه باشد. 4 - راننده های که حادثه منحصرا در نتیجه خطای او ایجاد شده باشد ؛ ولی در صورت تصادف دو یا چند وسیله نقلیه چنانچه رانندگان آنها در ایجاد حادثه مقصر باشند در برابر یکدیگر ثالث تلقی می شوند و زیان وارد به آنها با توجه به درجه مسئولیت آنها در مقابل یکدیگر احتساب خواهد شد. 5 - راننده های که حادثه در اثر عمد او ایجاد شده و همچنین راننده های که فاقد گواهینامه رانندگی باشد یا گواهینامه او باطل شده باشد.
ت.) خسارت بدنی : هر نوع صدمه و زیانی است که در اثر حوادث مشمول بیمه به بدن انسان وارد شود و به عارضه، جرح، نقص عضو و از کار افتادگی دائم و فوت شخص منجر گردد.
ث.) خسارت مالی : منظور از خسارت مالی هر گونه زیان مستقیمی است که در اثر حوادث مشمول بیمه به اموال و اشیاء تحت مالکیت یا تصرف قانونی اشخاص ثالث وارد شود.
ج.) حوادث : منظور از حوادث مذکور در این قرارداد هرگونه تصادف یا سقوط یا آتش سوزی و یا انفجار وسایل نقلیه موتوری زمینی مشمول بیمه و یدک و تریلر متصل به آنها و خسارت هایی است که از محمولات آنها به اشخاص ثالث وارد شود.
چ.) وسیله نقلیه موتوری زمینی : منظور از وسایل نقلیه موتوری زمینی هر نوع وسیله حمل و نقل است که با قدرت موتور روی زمین یا ریل به حرکت در میآید و مشخصات آن در شرایط خصوصی بیمه نامه ذکر شده است. یدک و تریلر نیز در صورتیکه به یک وسیله نقلیه موتوری زمینی متصل باشند و نیز محمولات وسایل نقلیه موتوری زمینی و محمولات یدک و تریلر متصل به آنها درحکم وسیله نقلیه موتوری زمینی است.
ح.) یدک و تریلر عبارت از هر شیئی است که به وسیله نقلیه متصل گردد
ماده دوم: بیمه گر مسئولیت مدنی بیمه گذار را در مقابل اشخاص ثالث به سبب حوادث وسیله نقلیه ای که مشخصات آن در شرایط خصوصی این بیمه نامه ذکر شده است بیمه می نماید و تعهد میکند طبق شرایط این بیمه نامه در صورت وقوع حوادث مشمول بیمه، زیان های بدنی و مالی وارد به اشخاص ثالث را با توجه به حداقل تضمین مذکور در آئین نامه های اجرائی قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل اشخاص ثالث مصوب 2۹ دی ماه 134۷ و حداکثر تا میزان مذکور در شرایط خصوصی بیمه نامه جبران نماید.
ماده سوم: موارد زیر از شمول بیمه خارج است: 1 از قبیل » فرس ماژور « - خسارت های ناشی از جنگ، سیل و زلزله 2 - خسارت های مستقیم و یا غیر مستقیم ناشی از تشعشعات اتمی و رادیو اکتیو 3 - خسارت های وارد به محمولات وسایل نقلیه مورد بیمه 4 - خسارت های ناشی از محکومیت جزائی و پرداخت جرائم 5 - خسارت های وارد به متصرفین غیر قانونی وسایل نقلیه یا رانندگان فاقد گواهینامه 6 - خسارت های وارد به بیمه گذار یا کالاها و اموال، اجناس، ساختمانها و وسایل نقلیه تحت مالکیت یا تصرف بیمه گذار ۷ - خسارت های ناشی از حوادثی که در خارج از کشور اتفاق میافتد مگر اینکه توافقی بین بیمه گر و بیمه گذار در این موضوع شده باشد
ماده چهارم: بیمه گذار مکلف است که در موقع تسلیم پیشنهاد بیمه اولا- نوع، مدل، سال ساخت، شماره موتور، شماره شاسی، شماره شهربانی، قدرت موتور و یا حجم سیلندر ، مورد استعمال و ظرفیت مسافرگیری یا بارگیری مجاز وسیله نقلیه مورد بیمه و همچنین یدک و تریلر متصل به وسیله نقلیه مذکور و حرفه و شغل خود و هر گونه اطلاعی که درباره کیفیت خطر دارد به ویژه آنها که در ارزیابی خطر مؤثر است به طور کامل و صحیح کتبا به بیمه گر اعلام دارد تا بیمه گر بتواند با توجه به مشخصات خطر، حق بیمه مربوطه را تعیین نماید. ثانیا- در طول اعتبار قرارداد بیمه عواملی را که موجب تشدید خطر می شود ظرف پانزده روز کتبا به اطلاع بیمه گر برساند. هر گونه اظهار خلاف واقع هر چند تأثیری در وقوع خسارت نداشته باشد در صورتیکه از روی سوء نیت باشد و سوء نیت مذکور محرز گردد، موجب بطلان قرارداد بیمه خواهد بود ( ماده 12 قانون بیمه مصوب 1316 ). در صورتیکه سوء نیت بیمه گذار مسلم نشود بیمه گذار ملزم است حق بیمه ای را که در صورت اعلام صحیح خطر باید بپردازد به بیمه گر بدهد. ب) پرداخت حق بیمه:
ماده پنجم: با صدور بیمه نامه، بیمه گذار مدیون حق بیمه مربوطه می شود و موظف و متعهد است که حق بیمه مذکور در این قرارداد و اوراق الحاقی را طبق شرایط خصوصی قرارداد بیمه به بیمه گر بپردازد. حق بیمه جز در مواردی که توافق خاص و کتبی بین بیمه گر و بیمه گذار به عمل آمده باشد، باید یکجا و هنگام صدور بیمه نامه یا در سررسید مذکور در بیمه نامه پرداخت گردد. به هر حال شروع تأمین بیمه گر منوط به پرداخت اولین حق بیمه مقرر می باشد چنانچه بیمه گذار حق بیمه مربوطه را پس از صدور بیمه نامه و یا در سر رسید مذکور در بیمه نامه پرداخت نکند، تأمین بیمه گر بعد از پنج روز از تاریخ شروع بیمه یا از ظهر روز سررسید مذکور معلق می شود و بیمه گر تعهدی نسبت به جبران خسارت وارد در مدت تعلیق ندارد. پس از انقضای یک ماه از تاریخ شروع تعلیق، بیمه گر حق فسخ قرارداد را خواهد داشت. بیمه گذار در هر حال مدیون حق بیمه زمان تعلیق تا تاریخ فسخ خواهد بود. پ) اعلام خسارت:
ماده ششم: بیمه گذار موظف است به محض اطلاع از وقوع حادثه جریان را بلافاصله و حداکثر ظرف پنج روز به اطلاع بیمه گر برساند و متعاقبا گزارش مقامات انتظامی و کلیه مدارک مربوط به علل و کیفیات وقوع حادثه، تاریخ و محل وقوع حادثه و هر گونه ادعا و مطالبه غرامت از طرف اشخاص ثالث، نام و نشانی زیان دیده، نام و نشانی شهود احتمالی و هر نوع اسناد و مدارک و اطلاعاتی که درباره حادثه در اختیار دارد به بیمه گر تسلیم کند. هرگاه در اثر تأخیر و یا اطلاع ندادن بیمه گذار یا عدم تسلیم مدارک و اسناد درخواستی زیانی متوجه بیمه گر شود بیمه گر حق مراجعه و مطالبه زیان مذکور را از بیمه گذار خواهد داشت. ت) عدم سازش:
ماده هفتم: حق توافق و تصفیه خسارت های مشمول این بیمه نامه تا میزان تعهد بیمه گر در کلیه مراجع و مراحل قضائی برای بیمه گر محفوظ است و بیمه گذار و نمایندگان او بدون موافقت کتبی بیمه گر حق سازش و توافق با اشخاص ثالث را ندارند. در هر حال بیمه گر حداکثر تا حدود مبالغ بیمه شده جوابگوی خسارت هایی است که میزان آنها از طرف کارشناسان خود یا کارشناسان مراجع صلاحیت دار قضائی تعیین و برآورد شده و مطابق مقررات قانونی و مواد و شرایط این بیمه نامه قابل پرداخت باشد
ماده هشتم: بیمه گر متعهد است که خسارت وارد به اشخاص ثالث را با توجه به مواد و شرایط این بیمه نامه و ضمائم و ملحقات آن حداکثر تا حدود مبلغ بیمه شده به اشخاص ثالث زیان دیده بپردازد.
ماده نهم: میزان تعهد بیمه گر در هر حادثه و نسبت به هر خسارت بدنی و مالی در شرایط خصوصی بیمه نامه قید میگردد. تعهد مذکور نباید از میزان حداقل مقرر در آئین نا مه های اجرائی قانون بیمه اجباری کمتر باشد.
ماده دهم: کسانیکه در اثر حوادث وسایل نقلیه موتوری به دیگران زیان بدنی وارد آورند موظفند کمک های اولیه لازم را برای نجات مصدومین به عمل آورند. هزینه هایی که از این بابت متحمل می شوند تا میزان 2۰ % کل خسارت در مقابل ارائه اسناد مثبته از طرف بیمه گر جبران خواهد شد.
ماده یازدهم: جبران خسارت های بدنی و مالی که در اثر محمولات وسایل نقلیه به اشخاص ثالث وارد می شود بر عهده بیمه گر خواهد بود. لکن در هر حال خسارت های ناشی از عملیات حین بارگیری و باراندازی و خسارت هایی که به خود محمولات وسیله نقلیه مورد بیمه وارد می شود از شمول تعهدات مندرج در این بیمه نامه خارج است.
ماده دوازدهم: در صورتیکه راننده وسیله نقلیه مورد بیمه هنگام وقوع حادثه فاقد گواهینامه رانندگی باشد یا گواهینامه رانندگی او باطل شده یا مطابق مقررات راهنمایی و رانندگی متناسب با نوع وسیله نقلیه مورد بیمه نباشد و موجب خسارت اشخاص ثالث گردد، بیمه گر حق دارد پس از پرداخت خسارت وارد به اشخاص ثالث به مسئول حادثه مراجعه و خسارت های پرداخت شده و زیانها و هزینه هایی که از این بابت متحمل شده است مسترد دارد.
ماده سیزدهم: خسارت هایی که در اثر مستی راننده وسیله نقلیه مورد بیمه به اشخاص ثالث وارد می شود تا حدود مبلغ بیمه شده از طرف بیمه گر جبران می شود و سپس از مسئول حادثه مطالبه و به نفع بیمه گر وصول خواهد شد. ولی در هر حال خسارت وارد به راننده های که حادثه در اثر مستی او ایجاد شده باشد قابل پرداخت نیست
الف) برآورد خسارت ماده چهاردهم: برآورد خسارت های وارد به اشخاص ثالث به وسیله « کارشناس یا کارشناسان صورت میگیرد. در صورت عدم توافق در میزان خسارت طبق ماده 23 این بیمه نامه عمل خواهد شد ».
ب) تصفیه خسارت ماده پانزدهم: پس از آنکه بیمه گذار و اشخاص ثالث مدارک و اطلاعات لازم و مورد درخواست بیمه گر را تسلیم کردند رسیدگی به پرونده خسارت به منظور تصفیه خسارت موضوع آن آغاز می شود. خسارت ظرف مدت پانزده روز از تاریخ توافق طرفین و در صورت ارجاع به داوری یا طرح در محاکم صلاحیتدار ظرف پانزده روز از تاریخ اعلام رأی قطعی داوران یا دادگاه صالح تصفیه می شود. هنگام تصفیه قطعی خسارت کلیه مبالغی که قبلا بیمه گر بابت همان حادثه پرداخته است از مبلغ نهائی کسر خواهد شد
وسیله نقلیه را بهوسیله نامه سفارشی یا در قبال دریافت رسید به بیمه گر اطلاع دهد و باقیمانده حق بیمه اضافی را در صورتیکه مشمول اضافه حق بیمه گردد بپردازد. در صورتیکه ظرف پانزده روز تمام از تاریخ انتقال مراتب فوق به بیمه گر اطلاع داده نشد، انتقال گیرنده مسئول هر نوع زیانی است که از این بابت به بیمه گر وارد شود. تشدید خطر ماده هفدهم: در صورت تشدید خطر موضوع بیمه، بیمه گر حق تجدید نظر در میزان حق بیمه را دارد. در اینصورت بیمه گر اضافه حق بیمه را تعیین و به بیمه گذار پیشنهاد می نماید در صورتیکه بیمه گذار حاضر به قبول و پرداخت آن نشود، بیمه گر حق فسخ قرارداد بیمه را خواهد داشت و اگر تشدید خطر در نتیجه عمل خود بیمه گذار باشد میتواند خسارت وارده را نیز از مجرای محاکم عمومی از او مطالبه کند. درصورتیکه بیمه گر پس از اطلاع از تشدید خطر به نحوی از انحاء رضایت به بقای قرارداد بیمه بدهد مثل آنکه اقساطی از وجه بیمه ( حق بیمه ) را پس از اطلاع از مراتب، از بیمه گذار قبول کند یا خسارت بعد از وقوع حادثه را پرداخته باشد دیگر نمیتواند به مراتب مذکور استناد کند. وصول اقساط حق بیمه بعد از اطلاع از تشدید خطر یا پرداخت خسارت پس از وقوع حادثه دلیل بر رضایت بیمه گر به بقای قرارداد بیمه می باشد. ( ماده 16 قانون بیمه مصوب 1316 ) جایزه تخفیف در حق بیمه ماده هجدهم: در صورتیکه در مدت اعتبار بیمه نامه خسارتی اعلام نشود و بیمه گذار موجب پرداخت خسارتی از طرف بیمه گر نگردد، هنگام تجدید بیمه نامه به میزان زیر از حق بیمه به بیمه گذار تخفیف داده می شود: سال اول، دوم، سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم، سیزدهم و چهاردهم، تخفیف 5 ، ، 1۰ 15 ، 2۰ ، 25 ، 3۰ ، 35 ، 4۰ ، 45 ، 5۰ ، 55 ، 6۰ ، 65 و ۷۰ درصد تشدید خسارت افزایش حق بیمه ماده نوزدهم: در صورتیکه بیمه گذار مرتکب بی مبالاتی و بی احتیاطی های مکرر شود، حق بیمه اضافی نسبت به حق بیمه اصلی برای بقیه مدت قرارداد دریافت خواهد شد. محرومیت از دریافت خسارت ماده بیستم: هر نوع خدعه و تبانی اشخاص ثالث یا ارائه مدارک مجعول که مؤثر در موضوع باشد، در صورت اثبات، موجب محرومیت از دریافت خسارت میگردد. مدت قرارداد بیمه و تمدید آن ماده بیست و یکم: آغاز و انجام و مدت اعتبار قرارداد بیمه و ترتیب تمدید آن در شرایط خصوصی بیمه نامه قید میگردد. فسخ قرارداد بیمه ماده بیست ودوم: قرارداد حاضر با ارسال یک اخطاریه قبلی پانزده روز در موارد زیر قابل فسخ است:
الف) فسخ از طرف بیمه گر: 1 - در صورت عدم پرداخت حق بیمه مقرر 2 - بعد از هر خسارتی که بیمه گر ملزم به جبران آن گردد 3 - در صورت تشدید خطر مگر آنکه توافقی بین طرفین حاصل شود 4 - در صورت اعسار یا ورشکستگی بیمه گذار تبصره - در مورد فوق طلبکاران بیمه گذار با تحصیل موافقت بیمه گر میتوانند قرارداد بیمه را ابقاء کنند.
ب) فسخ از طرف بیمه گذار: 1 - در صورتیکه وضعیت تشدید کننده خطر در بیمه نامه ذکر شده از بین برود و بیمه گر حاضر نشود تخفیفی در حق بیمه بدهد 2 - در صورت توقیف وسیله نقلیه مورد بیمه 3 - درصورت ورشکستگی بیمه گر یا سلب صلاحیت بیمه گر انجام عملیات بیمه اجباری موضوع قانون پ) انفساخ در صورت از بین رفتن کلی وسیله نقلیه مورد بیمه قرارداد بیمه منفسخ خواهد شد. « تبصره 1 در صورت انفساخ یا فسخ قرارداد از طرف » بیمه گر حق بیمه مربوط به بقیه مدت بیمه نامه به بیمه گذار مسترد می شود و در صورت فسخ از طرف بیمه گذار حق بیمه طبق تعرفه کوتاه مدت مذکور در آئین نامه اجرائی قانون بیمه اجباری محاسبه می شود. « تبصره 2 چنانچه بیمه گذار تصمیمی دایر به فسخ اتخاذ کند، باید مراتب را به » وسیله نامه سفارشی به بیمه گر اطلاع دهد و ضمنا اصل بیمه نامه و گواهی بیمه را پیوست درخواست خود نماید. بیمه گر نیز در صورت تصمیم فسخ باید نظر خود را به وسیله نامه سفارشی یا تلگراف که به آخرین نشانی بیمه گذار میفرستند اعلام کند. اثر فسخ در تمام موارد، پانزده روز پس از ارسال نامه سفارشی یا تسلیم تلگراف به اداره تلگراف شروع می شود.
داوری ماده بیست وسوم: بیمه گر و بیمه گذار و همچنین بیمه گر و اشخاص ثالث سعی خواهند کرد که کلیه اختلافات ناشی از این قراداد را به طریق داوری حل و فصل کنند.
مرور زمان ماده بیست و چهارم: مرور زمان دعاوی مربوط به این بیمه نامه از تاریخ وقوع حادثه دو سال می باشد و هر نوع اقدام ذینفع به منظور مطالبه خسارت اعم از ارسال نامه یا تلگراف یا اظهار نامه قاطع مرور زمان خواهد بود. مدت مرور زمان جدید بعد از انقطاع یک سال است.
حدود جغرافیائی اعتبار بیمه نامه ماده بیست و پنجم: اعتبار این بیمه نامه در داخل خاک ایران است مگر آنکه توافقی در این مورد بین بیمه گر و بیمه گذار حاصل شده باشد